ΕΦΑΨΙΕΣ

Τι κάνεις λοιπόν όταν (όχι αν ― όταν) κάποιος σε παρενοχλεί σεξουαλικά; Όχι κατ’ ανάγκην ένας παπάς ή καλόγερος στο λεωφορείο. Όχι. Αλλά οποιοσδήποτε. Πώς αντιδράς; Αρχίζεις να φωνάζεις και να τον δείχνεις με το δάχτυλο; Προσπαθείς με κάθε τρόπο να καταστήσεις δημόσιο όλο αυτό το αδιανόητο προσωπικό σου πρόβλημα; Τον καταγγέλλεις ήρεμα και ψυχρά και ωραία; Τι από όλα αυτά; Και πώς διαχειρίζεσαι αυτό που σου συνέβη από εκεί και πέρα; Σαν να μη συνέβη τίποτε; Έτσι απλά συνεχίζεις τη ζωή σου; Μα, δεν γίνεται. Γιατί μπορεί να σου ξανασυμβεί. Γιατί σίγουρα θα συμβεί και σε άλλες γυναίκες. Άσχετα από εμφάνιση, άσχετα από… ντύσιμο, άσχετα από ηλικία. Είναι σίγουρο ότι θα συμβεί. Συμβαίνει. Είναι κάτι που συμβαίνει.

Και είναι κάτι αισχρό και ταπεινωτικό.

Συχνά, μάλιστα, είναι ταπεινωτικό ακόμη και όταν το ανακοινώνεις, το δημοσιοποιείς, το καταγγέλλεις και το μοιράζεσαι.

Ακόμη και από άλλες γυναίκες…

Σκέφτομαι αυτό το κορίτσι που τόσο πολύ λοιδορήθηκε μετά την καταγγελία της, και τρέμω.

Κανείς, καμιά δεν πρέπει να υφίσταται κάτι τέτοιο. Όχι ατιμωρητί, πάντως. Χρειάζεται δύναμη και θάρρος. Όχι για να μην ξανασυμβεί ― αλλά γιατί έτσι.

 

 

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *